Maria Antoni Hikiert

Jak Pan ocenia przebieg posiedzenia Komisji Leśno-Drzewnej?

Ostatnie Posiedzenie Komisji Leśno-Drzewnej było źle przygotowane z punktu widzenia organizacyjnego. Posiedzenie miało się rozpocząć 24. kwietnia o godz. 11:00. Tymczasem o tej porze przybyli tylko przedstawiciele przemysłu drzewnego. Jak się później okazało, Lasy Państwowe zaproponowały, aby w tym dniu obradowali tylko przedstawiciele przemysłu drzewnego, ale nie zostaliśmy o tym wyraźnie poinformowani.

W pierwszej reakcji na ten fakt chcieliśmy po prostu wyjechać z Puszczykowa, ale wziąwszy pod uwagę wagę problemów, które miały być poruszane, zostaliśmy, i Komisja Leśno-Drzewna z półgodzinnym opóźnieniem rozpoczęła obrady pod przewodnictwem prof. W.Lisa.
Pogorszenie się sytuacji ekonomicznej we wszystkich dziedzinach przemysłu drzewnego, czy wręcz przewidywany kryzys, był jednym z głównych tematów debaty. Wskazywano, że jedną z głównych przyczyn tego stanu jest zbyt wysoki poziom cen na surowiec drzewny.
Dopiero drugiego dnia Komisja obradowała w pełnym składzie. Skupiła się na analizie poziomu cen na surowiec drzewny, a ponadto prof. W.Lis zaprezentował propozycję zmian do wskaźników oceny kupującego, które mogłyby funkcjonować w Portalu Leśno-Drzewnym już od 2009 r.

Co Pan sądzi o postulatach przedstawionych przez przedstawicieli przemysłu drzewnego?

Przedstawiciele przemysłu drzewnego wysunęli jeden podstawowy postulat, a mianowicie, żeby z dniem 1.IV.2008 r. nastąpiła obniżka cen drewna we wszystkich grupach asortymentowych o 30%. Mogłoby się wydawać, że jest to bardzo wygórowane żądanie, ale jeden z członków Komisji Leśno-Drzewnej, którego firma eksportuje drewno do Niemiec, przytoczył opinię swojego klienta, który stwierdził, że eksport polskiego drewna do Niemiec może być utrzymany, jeśli ceny surowca ukształtują się na poziomie z 1992 r.
Na marginesie tej wypowiedzi chciałbym przypomnieć, że przedstawiciele przemysłu drzewnego wielokrotnie postulowali, aby powiązać cenę drewna z kursem euro albo w jakiś inny sposób z cenami drewna na rynku europejskim, czy światowym. Dzięki temu, wraz ze zmianą koniunktury na rynkach zagranicznych, następowałaby jak gdyby automatyczna korekta cen, i nie dochodziłoby do takich sytuacji jak ta obecnie, że przemysł drzewny proponuje 30% obniżkę cen surowca. Zmiany następowałyby płynnie, unikając takich dramatycznych żądań, jak te obecnie.
Komisja Leśno-Drzewna już w rozszerzonym gronie podjęła uchwałę wnioskującą o 30% obniżkę cen drewna z terminem wejścia w życie 1.V.2008 r., a nie jak pierwotnie uchwalono z dniem 1.IV.2008 r.
Nie wiem, czy ten postulat cenowy zostanie spełniony, gdyż zdajemy sobie sprawę z kosztów, które ponoszą Lasy Państwowe na prowadzenie gospodarki leśnej, czy nawet na pozyskanie drewna. Jednakże poprzez skalę obniżki chcemy wskazać, że sytuacja przemysłu drzewnego jest w tej chwili krytyczna i bez radykalnych środków zaradczych grozi mu zapaść.

Czy odniósł Pan wrażenie, że przedstawiciele Lasów Państwowych przewidują konieczność obniżenie cen drewna?

Z wypowiedzi przedstawicieli Lasów Państwowych wynikało, że w niektórych regionalnych dyrekcjach Lasów Państwowych drewno sprzedaje się wolniej, szczególnie w odniesieniu do surowca liściastego, jednakże uważają oni, że papierkiem lakmusowym koniunktury jest sprzedaż na e-drewno. Jeśli bowiem na portalu e-drewno ceny transakcyjne są znacznie wyższe niż wywoławcze, to znaczy, że w dalszym ciągu przeważa popyt nad podażą drewna i nie ma potrzeby obniżania cen.
Moim zdaniem, jeśli jednak na e-drewno jest widoczny brak zainteresowania surowcem, to na obniżkę jest już za późno, gdyż nabywców nie stać na zakupy i obniżenie cen drewna nie będzie mogło uzdrowić sytuacji.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał: Piotr Łęski