dr inż. Konrad Tomaszewski

Dowiedzieliśmy się nieoficjalnie, że PIGPD złożyła zawiadomienie o możliwości naruszenia przez Lasy Państwowe zasad uczciwej konkurencji poprzez ustanowienie reguł sprzedaży drewna opisanych w zrządzeniu nr 52 dyrektora generalnego LP. Nieoficjalnie wiemy również, co jest przedmiotem tych zstrzeżeń. Zarzuty te dotyczą nierównego traktowania odbiorców drewna poprzez przypisywanie im odpowiedniej punktacji. Chciałbym wyjaśnić, że przesłanką do ustalenia tej punktacji było rozwiązanie zawarte w art. 5 Prawa o zamówieniach publicznych, dotyczące rozstrzygania przetargów na usługi zakładów usług leśnych. Lasy Państwowe zamawiające usługę, mogą wybierać odpowiedni ZUL, biorąc pod uwagę jego właściwości, czyli np. profesjonalizm, tradycję współpracy, organizację pracy itp. Przenosząc to na relacje Lasów Państwowych z nabywcami surowca drzewnego, uważamy, że patrząc na właściwości naszych kontrahentów, i wybierając najwłaściwszego, postępujemy podobnie jak wobec ZUL-i, nie naruszając zasad konkurencji.

Nasze postępowanie w tym zakresie uważamy za zgodne z interesem Skarbu Państwa, którego jesteśmy reprezentantami, gdyż staramy się otwierać rynek drzewny dla odbiorców zweryfikowanych na rynku krajowym, i nie dopuszczać do gwałtownych zmian w geografii i liście nabywców.
W gruncie rzeczy wydaje się, iż paradoksalnie PIGPD akceptuje jednak nasze postępowanie, gdyż w jednym z pism PIGPD sugeruje, aby w rokowaniach internetowych nie brali udziału „neofici”, czyli ci, którzy dopiero wkraczają na rynek drzewny.
Lasy Państwowe zastanawiają się nad słusznością tego postulatu, gdyż z jednej strony pogłębiłoby to nierównowagę kontrahentów, lecz z drugiej strony istnieje pewne uzasadnienie takiego postępowania. Nabywcy bowiem niemający historii mogą składać nieracjonalne zamówienia, weryfikacja ich faktycznych mocy produkcyjnych może być trudna, a konsekwencje realizacji ich potrzeb mogą okazać się negatywne dla rynku drzewnego. Pewnym rozwiązaniem tego problemu mogłoby być wykreowanie „rynku sprawdzającego” dającego możliwość wykazania się nabywcom, jaką mają skuteczność sprzedaży swoich wyrobów, i czy interes Skarbu Państwa nie ucierpi poprzez dopuszczenie tej grupy nabywców do rokowań internetowych.
Oczekujemy na rezultat pisma wystosowanego przez PIGPD do UOKiK, lecz prowadzimy równolegle prace nad nowelizacją zarządzenia nr 52, widząc w nim pewne niedoskonałości. Jeśli jednak UOKiK podejmie niekorzystną dla nas decyzję – pozostanie nam termin i cena drewna, jako podstawowe elementy w negocjacjach z naszymi kontrahentami.

Czy planowane są podwyżki surowca drzewnego w 2007 r.?

Problem podwyżek cen drewna jest podnoszony od pewnego czasu na łamach prasy. Ubolewam jednak nad tym, że ewentualny wzrost cen wiązany jest z żądaniami podwyżek płac zgłaszanymi przez związki zawodowe. W sposób stanowczy dementuję, że nasze działania w zakresie ewentualnego „wzruszenia” cen surowca drzewnego mają takie uzasadnienie. Lasy Państwowe prowadzą politykę płacową w sposób zrównoważony, na podstawie głębokich analiz. Wiedząc np., że w przyszłym roku może być gorsza dla nas sytuacja na rynku surowca drzewnego, chcielibyśmy zaproponować utworzenie ruchomego składnika płac, który odzwierciedlałby sytuację na rynku drzewnym w 2008 r.
Potwierdzam natomiast, że zgodnie z treścią zarządzenia nr 52, oraz klauzulą umieszczoną w umowach zawartych z odbiorcami surowca drzewnego, istnieje możliwość renegocjacji cen, jeśli „rozwój sytuacji finansowo-gospodarczej w ciągu roku nie pokryje się z przewidywaniami”. W 2007 r. obserwujemy właśnie takie zjawisko – ceny wyrobów z drewna, materiały budowlane itp. znacznie wzrosły, a ceny surowca drzewnego nie.
Problem podwyżki cen drewna stanowił przedmiot analizy Komisji Leśno-Drzewnej. Uchwała podjęta przez KL-D była negatywna, tzn. sugerowała, aby nie podnosić cen na surowiec drzewny. Ponieważ jednak w zasadach sprzedaży drewna jest zawarte rozwiązanie pozwalające dyrektorowi generalnemu poddawać ocenie uchwały KL-D w trybie nadzoru przez ministra środowiska, dyrektor generalny skorzystał z tej możliwości i zwrócił się do ministra o opinię. Opinia ministra środowiska była taka, aby dyrektor generalny zachęcił dyrektorów regionalnych do przeanalizowania możliwości renegocjacji cen, zdając sobie równocześnie sprawę z tego, iż nie we wszystkich regionalnych dyrekcjach wzrost cen jest możliwy. Myślę chociażby o RDLP Łódź, na terenie której lasy zostały dotknięte huraganem (straty rzędu 600 tys. m3), RDLP Katowice, gdzie masowo zamierają świerczyny. Są jednak takie regionalne dyrekcje, w których podwyżki cen surowca są możliwe – np. w RDLP Szczecin, gdzie drewno jest tanie, czy RDLP Warszawa, gdzie popyt na drewno jest olbrzymi.

Czy przewidywane są zmiany w funkcjonowaniu Komisji Leśno-Drzewnej?

W dniu 28.06.2007 r., podczas posiedzenia KL-D w Rogowie podjęto uchwałę o ograniczeniu liczby członków KL-D do 34, spośród których 17 byłoby przedstawicielami Lasów Państwowych, a 17 innych przedstawicielami przemysłu drzewnego. Jeśli chodzi o przemysł drzewny, to będzie on reprezentowany przez przemysł tartaczny (5 osób), przemysł płytowy (3 osoby), przemysł celulozowo-papierniczy (3 osoby), przemysł paletowy i program ogrodowy (po 2 osoby), przemysł meblowy (1 osoba), producenci domów z drewna (1 osoba).
Komisja złożona z 34 członków zacznie działać w 2008 r., a do tego czasu decyzje będzie podejmować komisja w starym składzie.
Zmieni się też formuła działania KL-D, a mianowicie będzie to wyłącznie ciało opiniodawczo-doradcze dyrektora generalnego Lasów Państwowych. Wydłużona zostanie też do 3 lat kadencja KL-D.
 
Dziękuję bardzo za rozmowę.

Rozmawiał Piotr Łęski